Bazen Hayat

Gölge Konuşuyor:

Öykülerin bir kısmında anlatıcı dikizleyen konumunda, bu da öykü tara0004karakterlerini yazının ya da metnin yarattığı karakterler değil, kanlı canlı kişiler gibi hayal etmemizi sağlıyor.  Anlatıcı bazen çevresinde olan biteni anlatıyor; bazen de yan masadaki kişilerin yüz ifadeleri ve bu kişilerin çıkardığı belli belirsiz sözler ve seslerden, bu kişilerin o anki durumunu ve yaşamışlıkarını tahmin etmeye çalışıyor.

Öykülerin hemen hemen hepsinde de, sanki bazı söylenmemiş sözler, açıklanmamış bir şeyler hissediliyor. Bu durum okura boşluk doldurma keyfi veren bir açık uçluluk yaratıyor.

Tamamı zekice olan öykülerden sonra, arka kapaktaki Sine Ergün’ün güzel yüzüne bakıp öykülerden farklı anlamlar çıkarmaya çalışmam da entersandı doğrusu. Mesela birkaç öyküde işlenen intihar olgusuna şahit olunca, yazarın hayatında da bir intihar saplantısı var mı diye düşünmeden edemedim…

Değişik ve enterasan bir okuma oldu…

Arka Kapak:tara0005Bir Öykü:tara0006