Ağıt Yok

Gölge Konuşuyor:

Günün Apansız Açıklanması için güzel demiştim, Ağıt Yok bence daha güzel. Bence değil ama Günün Apansız Açıklanması misyon şiirleri olarak algılanabilir. Ağıt Yok ise büyük bir şairin şiirleri. İnsan hayıflanıyor tabi ki bu tür şiirlerin kırk küsür yıldır müşterisi yok. Ağıt Yok adlı uzun şiirde dik durmanın alası var. İsteyen bu şiiri bir marş olarak da okuyabilir. Bahar şiirleri de öyle bir güzeldi ki, içimi açtı valla. Çok özel bir şiiri buraya alıyorum:

BAHARIN ALFABESİ İŞTEtara0002

tutuşan bir yıldız kümesinden
sıçrayıp geliyorlar yeryüzüne
tanyerinin sarmaşık sürgünleri
şirin bir çiçek yorganıyla
bir koza örüyorlar al atlastan
baharın alfabesi işte

kınsız geliyorlar köpük köpük
terlemiş bıyıklarını avuçlayarak
yaylım ateş patikaların ucunda
coşkulu kükreyişi sindiren yel
pusunun örgüsünü hazırlıyor gizliden
hızarla biçilen dallar
dayanırlar bir kıyımın acısına
bunlar baharın alfabesi işte

sonra ağaçlarda bir yığın çocuk
sıcak parmaklarında bir alfabe
adı bahar alfabesi
başaklara gebe bir günün kuşluğunda
ince kan sızan dut yapraklarından
düşürüyorlar çocukluğun heybesini
pusuların delik deşik kıyısına
bunlar baharın alfabesi işte

nice çilelerden geçen çocuklar
bir kırımın kanlı harfleriyle
şimdi baharın derin alfabesini
yaklaşmış yeniden öğreniyorlar