Şafağın Demircisi

Gölge Konuşuyor:

Bu şiiri tüm annelere, tüm annesi olanlara, yani herkese armağan ediyorum:

tara0005ANA

senin göğsünden emdiğim hayat
şimdi acılara gömülüyorsa/ana

tasalanma/sil göz pınarlarını
ben döneceğim bir gün dağlarla

yüzünü saçlarını yursam apansız
bir seher fışkırırsam baharla

kırış kırış tenine değersem yelle
yeniden ağlama/ağlama/ağlama

ağlama ana
al çuhalı mor menevşeleri

damarlarımla gelişen ve süren
iri gelinciklerini ıssız bozkırların

estikçe soluğumu getiren yeli
sarmala saçlarının salkımlarına