Benim Bir Karışım

Gölge Konuşuyor:

Kendimi bildim bileli Cumhuriyet Gazetesi’ndeki Behiç Ak’ın Kim Kim Dum Duma karikatür köşesini takip ediyorum. Kahkahalarla gülümsemedim hiçbir zaman ama her seferinde tebessüm ettim Ak’ın çizgilerine ve konuyu ele alış biçimine. Yıllar içinde Behiç Ak’ın bu hitap yönünü çocuk için tedavüle soktuğuna şahit olduk. Ak, çocuk hikayeleri yazarken tarzını değiştirmedi aslında. Hem sıradanlık hem şaşırtmacalı konuşma ve çizgilerini bu alanda da sürdürdü.

Benim Bir Karışım sevimli bir hikaye. Zekice yazılmış ve resmedilmiş. Tamamen çocuk bakış açısıyla yansıtılmış olay ve durumlar. Anlatım biçimi hem masalsı, hem de Ak’ın karikatürlerindeki gibi çeşitli serimleme biçimleriyle verilmiş. Aynı meseleye farklı bakış açıları ile bakılmış. Mesaj kaygısı güdülmüş ama didaktik olmak için özel bir çaba harcanmamış.

Ne var ki, hikaye küçük bir çocuğun kendisinde olduğunu düşündüğü  ve dert ettiği bir eksiğinin sıkıntısı ile başladı ama başka bir yöne evrildi. Daha çok çocuğun farklı bakış açıları ve buna bağlı farklı doğrular olabileceği şeklindeki farkındalığı ile devam etti..

Karışının küçüklüğünü dert edinen çocuk, büyüyüp geliştiğinde karışının da büyüdüğü ikna edilir. Bir çocuğun görecelelilik, değişebilirlik, mecaz ve soyutlama becerilerini de şekillendirir söz konusu ettiğimiz bakış açıları.

Tombiş kitaplar serisinden çıkan bu kitapta sevimli kedi Tombiş hikayede daha ziyade bir aksesuar görevi  görüyor. Ne var ki, meraklı bakışları aslında onun da hikayenin önemli bir parçası olduğunu gösteriyor.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s