Cahiller

Gölge Konuşuyor:

Alt başlık, Karşılıklı Bir Aydınlanmanın Hikayesi. Bizim gibi edebiyat aleminde soluklananlar sıkça aydınlanma hikayelerine şahit olurlar. Ama karşılıklı olanı pek azdır. Bir çok hikayede de bu esas anlatı değil de anlatının içindeki tali, küçük aydınlanışlar şeklindedir.

Burada bir iddia ile, bir amaç ile bir araya gelmiş iki insan var. Her biri diğerinin dünyasına nüfuz ederek aydınlanacaktır. Biri karükatürist diğeri şarap imalatçısı. Fikir sanki karikatüristten çıkmış gibi. Karikatürist de kitabın yazarı Etienne Davodeau’dan başkası değildir. Bu da hikayeyi gerçekçi yapıyor haliyle. Tarafların başlangıçta hasmının sanatı hakkında bilgileri pek sınırlı. Vedat Milör’ün önsözde belirttiği gibi karakterlerden azade iki çok özel durum arasında diyalektik bir yöntemle yürüyor mesele. Görünürde olmasa da ortaklaşacak durumları tespit etme çabası var. İşin nereye varacağı yaklaşık kestirilebiliyor ancak. Sanat dedik ya yukarıda, burada işini özene yapan iki insanın emeğiyle yarattıkları ürünler birbirinden farklı olsa da. Hikayenin ürün-emek-sanat ekseninde yürüdüğü aşikar.

İki tarafta diğerinin işini öğrenmek isterken herhangi bir çıkar talep etmeksizin girişiyorlar işe. Ama buradaki işçilik sadece ressamın tablosuna hangi figürleri ne şekilde koyduğundan ziyade hazırlık aşamasını da kapsıyor. Örneğin şarapta kullanılan toprağın etkisi neyse karikatürde matbaanın, boyaların etkisi de odur. Yani sanki şarap imalatçısı karikatür, karikatürist ise şarap imalatçısı olacakmış gibi eğitimden geçiyorlar.

Aydınlanma hikayesinde üçüncü şahıs olarak biz okurlar da kendimize düşen payı alıyoruz. Estetik ya da kalitenin verimden işçilikten önce geldiğine biz de şahit oluyoruz ikili gibi. Aynı kapılar bize açıldığı gibi bizler bu eseri karşılıklılık ilkesi bağlamında örnek de gösterebiliriz.

Kağıt kalitesi ve çizimler gayet göz alıcı ama hikayenin renklendirilmemiş olması ben de bir burukluk yarattı. Renklendirilmemiş olması belki de bir tercihtir orjinalinde ve doğal olarak çevirisinde. Eğer eksiklik ise bu eksiklik masraftan kaçma ise, o olmaz işte. Gerçi buna pek ihtimal vermiyorum çünkü kağıt kalitesinde bir sıkıntı yok. Zira biz okurlar zaten yayınevi iyi işler yaptığında masrafaları üstümüze almakta şikayetçi görünmeyiz pek…

 

Cahiller” üzerine 2 yorum

  1. Yorumu okuduktan sonra kitabı da okuma isteği oluştu, ancak çizgi roman okumayı sevmiyorum, alışamadım, çocukluğumaki Teksas-Tombiks okumaları aklıma geliyor ve aklım doğrudan macera ve heyecana kayıyor. Edebi kitaplarda çizgi roman kafamda henüz oturmadı. Düz yazı olarak basılmışı varsa okumak isterim bu kitabı. Bu arada Boabab kitabevini de tanımış oldum.

    • Dediğiniz türden çizgi romanlar halen yayınlanıyor. Ama edebiyatın imkanları kullanılarak yaratılan çizgi romanlar var ki bence bunları okumalısınız. Ben de bu alanda pek yeniyim…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s