Kocaman Minik Öcü

Gölge Konuşuyor:

Öcügillerin dünyası da insanınkisini aratmıyor. Aşağılık duygusu bir insanda nasıl tesis edilirin çok güzel bir örneğini sergiliyorlar. Arkadaş neyse diyorsunuz, çocuktur bilmez, ama yetişkin neden alet oluyor, böyle çabalıyor, içinden çıkılmaz hale getiriyor onu anlamak mesele. Kocaman adlı minik öcü türdeşlerine nazaran epey kısa boyludur. İki metre bir öcü için standartların çok altındadır. Öcüler sevimlimi gösterilmiş? Hayır, sadece korkulacak gibi değiller. Bir öcünün korkunç görünmemesi bir insan evladı açısından önemlidir. En azından böyle şeyler üzerinden çocuğu korkutmak gerekmiyor.

Asıl meseleye, yani Kocaman’ın derdine dönersek, Kocaman’ın bu sorunu aşması için fantastik bir serüvene girmesi lazım. Çok renkli bir yoldan geçmesi lazım.  Öcü danışmanı takım elbiseli yengeç ona bir yol haritası göstermekten acizdir, çünkü kibirli bir kaktüsle uğraşmakta, üstelik de Kocaman’ın derdini küçümsemekte. Ama asıl çözümü baş aşağı duran tavus kuşu gösterir. İşin uzmanı bir ejderhaya görünmesi gerektiğini söyler minik öcüye. Kocaman’ın tüylerini çekip onu uzatmaya çalışan saksağanlar, neredeyse cep telefonların işini gören akıllı sincaplar, ve yolda eskortluk eden pusula tavuğu öcüye yardım elini uzatan, hikayeye de güzellik katan unsurlar.

Minik öcünün ilk aklına gelen boyunu uzatıp diğer öcülerle aynı seviye getirmek ama ejderha ona başka iki seçenek daha sunar. Bunlardan biri onunla dalga geçen diğer öcülerin boylarını kısaltmak diğeri de minik öcünün üstün taraflarını öne çıkartıp boy meselesini önemsememesini sağlamak.

Berk Öztürk tarafından resimlendirilen öyküdeki resimler göz alıcı ama puntolarda uygun kocaman resimsiz birkaç sayfa var. Yazı resim oranına göre kitabı üçüncü sınıflara önerilebilir ama. İki ve dörtler de okuyabilir.